wil hier, maar ik wil een foto toevoegen. En niets lukt me hier. Ik overweeg ernstig weblog mijn rug toe te keren.

te bloggen met foto’s?

kan ik beter ergens anders een site opzetten.

te Scheveningen, even snel nog wat gisteren bloggen. Kievit, staartmees, geaderd witje en ijsvogel.

Je zou de euforie willen voelen dat je een foto van een toppereend hebt gemaakt, maar nee, een toppereend schiet je niet zomaar. Ze lijken ook zo verdraaid veel op kuifeenden, toppereenden. Alleen ze komen in ons land weinig voor.

Maar niet te min. Afgelopen woensdag na den arbeid per fiets van Leidschendam naar Scheveningen, langs het pompstation, door naar Meijendel en verder, om over Wassenaar terug te komen. Lekker viereneenhalfuur onderweg. Niet al te veel vogels gezien. Krooneenden en kuifeenden. Wel weer voor mij nieuwe zijweggetjes ondekt. Er ligt een nog te ontdekken toekomst in het verschiet.

En die  toppereend, die komt op een dag.

Even het zonnetje aan de waterkant die in afwachting van de najaarstrek vrij monotoon is. Mijn lichaam onder de bulten van van alle steeksel uit het riet.

Ja, het is me uiteindelijk gelukt om een ijsvogeltje in de vlucht te fotograveren. Nu, ik weet hoe, kan het ook beter, maar toch!

Lekker dagje voor de polder. Eindelijk eens geen regen! Niet dat het vogelvolk nu uitbundiger is, tegendeel. Maar de eerste vijftig goudplevieren zijn weer in de weide.

Alweer ruim een week geleden liep ik met heerlijk weer te banjeren op Solleveld, een duingebiedje net onder Den Haag, waar je een kaart voor moet hebben.

Zoals gewoon deze tijd, en zeker ook op het heetst van de dag, lieten zich weinig vogels zien. Maar met mijn 250 mm telelens en mijn eenvoudige Canon 450d schiet ik op alles wat aan mijn oog beweegt. Zo ook deze maandag. Er liep een prachtige kever op hoge snelheid net voor me uit, een bastaard zandloopkever. Ook de vlinders waren volop aanwezig, het hooibeestje en het oranje zandoogje.

Maar ter hoogte van de watertoren trof ik een vlinder die leek op een atalanta, alleen hij miste zijn rode kleur.

's Avonds even een mailtje naar Adri de Groot. Hij wilde deze curiositeit graag onderzoeken. En vroeg me nog even te wachten met het publiceren. Want waarschijnlijk is deze atalanta in zijn verschijning een zeldzaamheid. En Adri wilde met mij de uitzondering delen op zijn vogeldagboek. Zo gezegd zo gedaan. De curieuze atalanta gaat bij mij het blog op.